Дзявочае прозьвішча маёй маці было Гугля. Ясна, "скланялі" яе на розныя лады. То Чугля, то Гучля, то Чучля. Можна сабе ўявіць, зь якой радасьцю яна зьмяніла прозьвішча, пабраўшыся шлюбам з маім бацькам!

* * *

Гэта быў чіноўнік з тагачаснага Міністэрства зьнешнеэканамічных сувязяў. Мне давялося браць у яго інтэрвію з часе нейкага мерапрыемства ў свабоднай эканамічнай зоне "Гомель-Ратон". Чыноўнік рабіў уражаньне чалавека разумнага, кемлівага, несапсаванага міністэрскім бюракратычным духам. Я запісала інтэрвію, а потым папрасіла назвацца. Кажа імя і імя па-бацьку, пасаду.

— А прозьвішча?

— Узяткін.

* * *

Прозьвішча аднаго беларускага спартовага журналіста — Педзік.